Co oznacza żółta wstążka przywiązana do smyczy psa.

Idąc na spacer ze swoim psem zauważyliście może pieski z przyczepioną żółtą wstążką lub kokardką do obroży lub smyczy? Nie wiecie o co chodzi? Już wyjaśniam.
Projekt Yellow Dog został skierowany do wszystkich właścicieli psów na świecie (działa m.in. w Rosji, Australii, USA, Kanadzie, Brazylii, kilku krajach afrykańskich i niemal każdym kraju w Europie). Jego główne przesłanie brzmi: więcej przestrzeni dla psa.  W praktyce oznacza to, że każdy kto zobaczy czworonoga z przywieszoną żółtą wstążką do obroży, smyczy, powinien zachować bezpieczną odległość. Kokardka lub wstążeczka ma być sygnałem dla innych spacerowiczów, że pies nie życzy sobie kontaktów z innymi ludźmi, czy zwierzakami. Są różne przyczyny takiego stanu.
- choroba lub rekonwalescencja psa
- odbywający się trening, szkolenie
- problemy behawioralne (pies może być lękliwy) lub agresywny.
- pies może być stary i za bardzo zmęczony na zabawy z innymi psami
- suczka może mieć cieczkę
Czasami zdarza się, że są psy, które nie lubią głaskania po głowie, czochrania i ochów i achów na swój widok. Często właściciele psów nie chcą aby obcy podchodzili to ich pupili i je karmili, głaskali.
W Polsce akcja zatacza coraz większe kręgi i coraz więcej ludzi jest świadomych istnienia symbolu i go szanują ale zdarzają się także niemile incydenty. Wielu właścicieli psów jeszcze nie wie nic o projekcie a także zdarzają się tacy, którzy uważają go za wymówkę lub sposób na "nie wychowywanie psa". Każdy pies jest inny. Wiele osób nie ma ochoty każdemu tłumaczyć dlaczego pies się zachowuje tak czy inaczej, dlaczego się boi wyciągniętej ręki lub szczeka z agresją na widok innego psa.
Niektóre psy przeszły ciężkie chwile a spacer mimo, że mają kilka lat jest dla nich czymś nowym. Kochający właściciel jest dla nich nowością. Dajmy takim psom więcej przestrzeni, nie narzucajmy się im. Zabierzmy swojego pupila i idźmy w inną stronę.
Link do strony projektu: http://www.theyellowdogproject.com 

Artykuł z dedykacją dla Emila (model) i Michała Nowickiego (fotograf)

Kot i mleko

Kot i miska mleka to obraz z naszego dzieciństwa. W każdej bajce kotek pije mleczko. A jak jest tak naprawdę z kotem i mlekiem? Pierwsza rzecz, która jest niezaprzeczalna to, to iż koty lubią mleko i można to wykorzystać jako atut w "nawadnianiu" kota. Kot dorosły powinien w pokarmie przyjmować ok 150 ml płynów dziennie. Jeśli jest karmiony karmami mokrymi jego zapotrzebowanie na wodę zmniejsza się bo przyjmuje ją w formie sosu, galaretki czy buliony w karmie. Gorzej jest gdy kot jest karmiony wyłącznie karmą suchą. Musimy wtedy dopilnować aby uzupełnił niedobór wody bo doprowadzi to do problemów z układem moczowym i nerkami. W naturze koty nie piją, upolowane zwierzęta dostarczają im odpowiedniej ilości płynów. Dlatego koty w warunkach domowych zazwyczaj nie chętnie piją. Można stosować różne sztuczki, kupować poidełka fontanny bo bieżącą wodę kot chętniej wypije. Pamiętajmy, że woda chlorowana nie jest dobra dla kota i jej zapach najczęściej go odstrasza. Koty jako wybredne stworzenia nie napiją się z brudnej miski a niektóre także z metalowej. Najlepsza miska to porcelanowa. Jest też inny sposób aby zachęcić kota do picia.

Dawanie kotu mleka lub wody zabarwionej mlekiem. Niestety problem pojawia się przy zwykłym krowim mleku bo zawiera ono laktozę a koty około 8 tygodnia życia tracą naturalnie wytwarzany enzym, który trawi laktozę - laktazę. Laktoza jest rodzajem węglowodanów (cukrów) złożonych zbudowanym z dwóch jednocukrów: glukozy i galaktozy. W takiej też postaci po procesie trawienia ostatecznie zostaje wchłonięta przez organizm. Jeśli nie zostanie strawiona w jelicie cienkim, bo brakuje enzymu, przechodzi do jelita grubego i dopiero tu jest rozkładana przez florę bakteryjną do kwasu mlekowego, dwutlenku węgla, wodoru, metanu i wodorotlenków. Powstające w tym procesie gazy powodują wzdęcia, kruczenie (słyszalne ruchy perystaltyczne jelit), przelewanie, uczucie napięcia i pełności, wiatry, bóle brzucha, i biegunki. Biegunki są bardzo niebezpieczne dla kotów.
Producenci karm dla zwierząt znaleźli rozwiązanie na ten problem i wymyślili mleko dla kotów. Na rynku znajdziemy różne "mleka" dla kotów. Dlaczego słowo mleko dałam w cudzysłów? Bo tak naprawdę to co oferują nam producenci to nie jest mleko tylko napój mleczny.

Jednym z nich jest Klara produkowana przez firmę Łowicz. Jest to mieszanka mleka (odpadów mlecznych) o obniżonej wartości laktozy i oleju roślinnego. Dodano także taurynę, biotynę, witaminy i żelazo. Ilość białka wynosi 3%, oleje i tłuszcze 3%. Koszt takiego mleka to 4 zł za 200ml w sklepie stacjonarnym i ok 2 zł w internetowym.

Kolejne mleko to Whiskas. Jest droższe ok 4 zł za 200 ml. Skład: mleko i produkty uboczne pochodzenia mleczarskiego, produkty uboczne pochodzenia roślinnego, minerały. Białka i tłuszczu ok 3% Także wzbogacone o taurynę i witaminy.

Wymieniłam tylko dwa produkty mleczne ale jest ich dużo więcej (także mleko w proszku zastępcze dla kocich niemowląt np. Firmy Dolfos).
Ja jednak wybrałam dla moich kotów mleko dla ludzi nie specjalny napój mleczny dla kotów. Na polskim rynku znajdziemy mleko o obniżonej zawartości laktozy. Produkuje je kilka firm.

Mleko Minila z mleczarni Gostyń (SM) oraz Garwolin (OSM), mleko Mamo rosnę! z obniżoną zawartością laktozy oferowane przez firmę Candia Polska. Mleko Łagodne firmy Polmlek. To ostatnie jest w małych 500ml opakowaniach. Kupowałam mleko w litrowym kartonie ale koty nie wypijały go i musiałam resztę wylewać. Mleko otwarte po ok 2-3 dniach w lodówce nie powinno być już podawane. Podanie kończy się luźną kupą. Mleko jest 2%, białka ma 3,4g. Koszt mleka ok 4 zł za litr i ok 2 zł za 500ml.
Od kilku miesięcy podaję to mleko kotom jako urozmaicenie diety i przysmak i nie zauważyłam żadnych gastrycznych objawów nietolerancji.
Należy jednak pamiętać, że każdy kot jest inny i nie każdemu może takie mleko służyć. Artykuł opieram na moim doświadczeniu i własnych kotach.

Pies zjada odchody, dlaczego?

Często zdarza się, że pies zjada własne odchody albo inne znalezione na spacerze. Dla nas jest to coś obrzydliwego i nie chcemy tolerować takiego zachowania. Zamiast psa karcić powinniśmy poszukać przyczyny takiego stanu. Niektórzy behawioryści twierdzą, że to instynktowne i naturalne (gdy suka się oszczeni to wylizuje swoje młode pobudzając je w ten sposób do wypróżniania a to co maluch wydali, zjada) Inni twierdzą, że to są złe nawyki wyniesione z zaniedbanej hodowli, pies nauczył się jeść odchody i tak zostało. Jest i inna teoria, którą warto zbadać. Psy zachowują się tak gdy mają zaburzoną florę jelitową. Warto także zbadać enzymy trzustkowe u psa bo to często sygnał, że jest coś nie tak.Gdy okaże się, że pies ma problemy z enzymami trawiennymi to po konsultacji z weterynarzem można podać mu suplement diety np. Firmy Dolfos Amyladol , który wyrównuje zaburzenia trawienne.

A co to takiego ta flora jelitowa? Są to pożyteczne bakterie wspomagające prawidłowe trawienie, odpowiadają za produkcję niektórych witamin z grupy B. Zwierze z prawidłową florą bakteryjną ma dobrze rozwinięte mikrokosmki w jelitach i to chroni je przed chorobami. Psy i koty mają niskie ph żołądka (ph 1-2) i niestety powoduje to iż ich flora jest bardzo uboga a ponieważ żyją w sztucznych warunkach to my musimy zapewnić im jej uzupełnienie i prawidłowe utrzymanie. W naturalnych warunkach koty i psy uzupełniają braki bakterii poprzez zjadanie swoich ofiar wraz z żołądkami (myszy, ptaki w przypadku kotów, drobne gryzonie typu królik w przypadku psów) Innym sposobem uzupełnienia przez psa flory jelitowej jest zjadanie odchodów zwierząt roślinożernych (żubrów, saren) i to może być powód, że nasz pies zjada własną kupę. Mimo, że zwierzęta od wieków żyją w sztucznych warunkach to ich instynkt nie zanika, same często wiedzą jak radzić sobie z różnymi niedoborami. (Kot chcący się "odkłaczyć" zje specjalną ostrą trawę lub wschodzący jęczmień aby uzupełnić niedobory witamin i oczyścić się. W warunkach domowych, podajemy mu pastę lub karmę z włóknami roślinnymi mało strawnymi aby pomóc oczyścić układ pokarmowy).
Dobrym sposobem na poprawienie stanu bakterii u psów jest podanie im naturalnych gryzaków wytworzonych z układu pokarmowego innego zwierzęcia. Idealnie sprawdzają się tu żwacze wołowe Lunderland w puszce lub suszone żwacze Abakus.(Uwaga mają nie przyjemny zapach ale psy je uwielbiają) Inny sposób to podanie kotu czy psu  probiotyków i prebiotyków, pomoże nam to na stałe utrzymać prawidłowy stan flory.
Probiotyki są to preparaty zawierające żywe kultury bakterii, przeważnie ze szczepów kwasu mlekowego Lactobacillus, Enterococcus czy Bifidobacterium. Podawanie probiotyku jest od dawna zalecane po przejściu terapii antybiotykami (antybiotyki niszczą także pożyteczne bakterie nie tylko chorobotwórcze). Inny rodzaj probiotyku to preparat ze szczepu drożdży Saccharomyces boulardii. Jest on bogatym źródłem witaminy B oraz hamuje rozwój chorobotwórczych bakterii. Pomaga w biegunkach i przy zapaleniu jelit.
Natomiast prebiotyki służą do tworzenia odpowiednich warunków dla symbiotycznej flory jelitowej. Są pokarmem dla probiotyków. Zawierają wyciągi z roślin i glonów zawierające cukier, którymi na początku żywią się wprowadzone mikroorganizmy. Stosowanie prebiotyków ma kluczowe znaczenie dla przyjęcia się symbiotycznej flory jelitowej. Są to fruktooligosacharydy (FOS produkowane z roślin, takich jak szparagi, karczochy, cykoria, cebula w dużych ilościach zawiera je także pulpa buraczana (fermentowane włókno); dobrym źródłem błonnika są też inne warzywa), mannanooligosacharydy (MOS zawarte w drożdżach piwowarskich (browarnianych), ale także w mniejszych ilościach w zwykłych) i laktuloza (polimer fruktozo-glukozowy powstający podczas przemian laktozy).
Połączenie w jeden preparat probiotyku i prebiotyku nazywa się synbiotykiem i jest stosowany w chorobach jelitowych psów i kotów.
Wymienione powyżej preparaty znajdziemy w wielu suplementach diety dla naszych pupili a także w wielu dobrej jakości karmach. Jeśli chodzi o karmy z dodatkami to warto zwrócić uwagę aby zawierała kultury bakterii a nie same prebiotyki (duża ilość prebiotyków świadczy o dużej zawartości składników roślinnych w karmie) Często producenci gorszej jakości karm chcą nas zachęcić do kupna zachwalając ilość pr-e-biotyków w składzie ale niestety za duża ilość tych substancji może prowadzić do przeciążenia , podrażnienia przewodu pokarmowego zwierząt mięsożernych.
Karmy na które warto zwrócić uwagę ze względu na zawartość pr-o-biotyków to między innymi:
Applaws dla psów i kotów - Jako karma hypoallergiczna dla psów zawiera oczyszczone beta glucany z drożdży, wspomagające system immunologiczny oraz Enterococcus faecium cernelle.
Artemis dla psów i kotów - Zawiera Enterococcus faecieum, Lactobacillus casei, Lactobacillus acidophilus, Saccharomyces Cerevesiae, wysuszony pofermentacyjny ekstrakt z Aspergillus Oryzae.
Nutra Gold Grain Free dla psów -  suszone produkty fermentacji Enterococcus faecium, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei i Lactobacillus plantarum, suszony ekstrakt z fermentacji Trichoderma longibrachiatum.
Gdy unormujemy florę jelitową naszego czworonoga problem zjadania odchodów zazwyczaj znika. Podanie żwaczy pomaga już po kilku dniach. Gdy problem jednak nie zniknął musimy zająć się problemami behawioralnymi, oduczyć naszego psa takich praktyk. 

Jaka jest różnica między karmami dla ras małych i dużych.

Wchodzimy na stronę sklepu internetowego i widzimy wiele firm, różne rodzaje karm i zazwyczaj ciężko jest nam wybrać coś dla naszego psa. W sklepie stacjonarnym sprawa była by o wiele prostsza. Tam można poradzić się sprzedawcy. Wiele sklepów internetowych daje także taką możliwość. Można skorzystać z czatu online (np. gg) lub zadzwonić i uzyskać rzetelną informację. Tak też jest w moim sklepie. Nie chcę być anonimowym sprzedawcą i chętnie doradzę, pomogę wybrać optymalną karmę.
Wiele osób szuka porad dotyczących karm na forach lub blogach, dlatego dziś pokażę Wam różnicę między karmami dla ras małych i dużych. Wiele osób uważa, że jest to tylko kolejny chwyt marketingowy. Mylą się.

Pierwszą rzeczą i najbardziej widoczną jest wielkość krokietów w karmach. Jest to bardzo ważna rzecz gdyż mały piesek będzie miał problemy z pogryzieniem dużego krokieta a duży pies małe chrupki będzie połykał w całości bez gryzienia co jest nie wskazane. Poniżej przedstawię Wam różnicę w wielkości krokietów kilku wybranych firm.
Canagan

 

 Gosbi

 Artemis

Fish4Dogs

Kolejna ważna rzecz to skład karmy.
Karmy dla małych piesków mają większą wartość energetyczną. Małe pieski rozwijają się bardzo szybko (osiągają często masę ciała psa dorosłego w wieku 9 - 11 miesięcy) , są bardzo ruchliwe i potrzebują dużo kalorii w małych dawkach. Psy małe jedzą do kilku małych posiłków dziennie. W karmach dla ras małych dawka białka może przekraczać 30%. W karmach dla psów małych wskazany jest dodatek przeciwutleniaczy.
Dla psów ras dużych sytuacja jest odwrotna psy nie mogą za szybko rosnąć bo obciąży to ich układ kostny.(osiągają masę ciała psów dorosłych w wieku 18-24 miesięcy) Karmy dla ras dużych są mniej kaloryczne. Dawka białka nie powinna przekraczać 26% a nawet 24% oraz powinna posiadać optymalną ilości minerałów ( wapnia i fosforu). Powinny zawierać białko z mięsa największej strawności (indyk, łosoś, jagnięcina) Karmy dla psów ras dużych są wzbogacone:

• glukozaminą i chondroityną. Substancje te naturalnie występują w organizmie zwierzęcia i odpowiadają za prawidłowe działanie stawów.  
  
• kwasami Omega 3, które działają przeciw zapalnie. Ważne jest także podawanie karmy zapewniającej maksymalną ochronę przewodu pokarmowego czyli zawierającą 
  
• oligosacharydy (normują florę jelitową), dodatek pulpy buraczanej, która jest włóknem umiarkowanie strawnym (usprawnia jelita).
  

W najlepszej sytuacji są psy ras średnich (od 11 do 25 kg) i dla nich jest największy wybór karm. Mogą jeść także karmy przeznaczone dla ras dużych.
Na koniec warto wspomnieć o pojemności opakowań. Zazwyczaj karmy dla ras małych występują w mniejszych opakowaniach a dla ras dużych nawet i w 20 kg workach. Mały pies zjada ok 2 kg karmy miesięcznie, pies duży nawet do 15 kg. Wszystko oczywiście zależy od jego wielkości i aktywności. Karmy po otwarciu powinny być przechowywane w szczelnie zamkniętym pojemniku w chłodnym i przewiewnym miejscu. Otwarte opakowanie powinno się zużyć w ciągu około 1-2 miesięcy.